गजल: “जाेश मेराे ढलेकाे छैन”

म मरेपनि मेरो आत्मा मर्ने छैन
शरीर मेरो गलेपनि जोश मेरो ढलेको छैन।

पुग्नेछु पक्कै एकदिन सगरमाथामा साथी
नमरि कसैले स्वर्ग देखेको छैन ।

त्यसैले म मरेपनि मेरो आत्मा मर्ने छैन
शरीर मेरो गलेपनि जोश मेरो ढलेको छैन।

मेरो उपस्थितिको कुनै मोल छैन
मेरो कुनै तोल छैन।

उदाङ्ग परेको पुत्ला जस्तै भएकी छु
मेरो कुनै खोल छैन।

भन्छौ भने चिर छाती बगाउ रगत
त्यसमा घृणाको कुनै झोल छैन।

त्यसैले म मरेपनि मेरो आत्मा मर्ने छैन
शरीर मेरो गलेपनि जोश मेरो ढलेको छैन।

मलाई  पाप र पुण्यको कुनै भेद छैन
कसैप्रति अन्यायको कुनै खेद छैन ।

आँसुको पहिरो रोक्ने चट्यान जस्तो भएकी छु
त्यसमा प्रलयको कुनै छेद छैन।

त्यसैले म मरेपनि मेरो आत्मा मर्ने छैन
शरीर मेरो गलेपनि जोश मेरो ढलेको छैन।।